De bouw van het aantal woningen blijft achter bij de stijgende woningvraag. Dat lezen we althans elke dag in de krant. En het gat wordt steeds groter. We praten nu al over een tekort van zo’n 400.000 woningen. Dat zijn cijfers die ik zeker geloof. Maar als ik in onderstaande grafiek kijk naar de stijging van het aantal inwoners en het aantal woningen raak ik even de kluts kwijt.
Uit de grafiek blijkt dat sinds 2012 het aantal inwoners met 7,54% is gestegen. In dezelfde periode is het aantal woningen met 11,06% gestegen. De woningvoorraad groeit dus harder dan de bevolking groeit. Uitgaand van een de huidige gemiddelde huishoudensgrootte van 2,11 persoon zijn er tussen 2012 en 2024 ca 215.000 woningen meer bijgekomen dan nodig zijn om de bevolkingsgroei te huisvesten. Dat hebben we mooi gedaan, denk je dan. Hoe komt het dan dat de woningnood nog steeds toeneemt?
Huishoudensverdunning
De bevolkingsgroei is niet de enige oorzaak van de woningnood. De woningnood komt ook omdat huishoudens kleiner worden. Op dit moment bestaat een huishouden uit gemiddeld 2,11 personen. In 1960 bestond een huishouden nog uit gemiddeld 3,49 personen. Deze huishoudensverdunning zorgt voor een alsmaar groeiende vraag naar woningen. Deze verdunning wordt aangejaagd door in sterke groei van het aantal eenpersoonshuishoudens. Al 60 jaar neemt dat aantal permanent toe, bijvoorbeeld door later samenwonen, langer leven, vaker scheiden en veranderende levensstijlen.
Van bouwoverschot naar bouwtekort
Sinds 2012 is de gemiddelde huishoudensgrootte met ongeveer 0,1 persoon gedaald. Die dalende huishoudgrootte heeft in twaalf jaar geleid tot een extra woningvraag van ca 390.000 woningen. Het eerder genoemde bouwoverschot van ca 215.000 woningen verandert daarmee in een tekort van ca 175.000 woningen in de periode 2012 – 2024, oftewel een tekort van ca 15.000 woningen per jaar. Het hele plaatje ziet er als volgt uit:
Het kabinet schrijft de woningnood het liefst toe aan de asielinstroom. Maar de toenemende woningvraag kwam afgelopen jaar voor zo’n 10 tot 15% voor rekening van asielinstroom en gezinshereniging. Terwijl de krimpende huishoudensgrootte leidt tot een aandeel in de jaarlijks stijgende woningvraag van bijna 40%. Wat zorgt dus het meest voor de stijgende woningnood?
Falend overheidsbeleid
De echte reden is natuurlijk dat er te weinig wordt gebouwd door falend overheidsbeleid. Woningzoekenden kan je daar nooit de schuld van geven. Helaas schuift de overheid dat van zich af door de asielinstroom de schuld te geven. Maar de grootste aanjager van het woningtekort is dus de krimpende huishoudensgrootte. En daar speelt de stijging van het aantal eenpersoonshuishoudens een cruciale rol. Daarom staat er in de titel van deze blog dat de eenpersoonshuishoudens de woningnood aanjagen. Om tegenwicht te geven aan de eenzijdige framing van de overheid. En het is indirect ook een oproep om de woningnood te bestrijden door kleiner te bouwen (dan kan je meer woningen bouwen) en woningdelen te stimuleren.
.
Blogs van Léon Bobbe als eerste in jouw mailbox? Schrijf je hier in.
BLOGS LÉON BOBBE 