Home

WomenincDonderdag is het Internationale Vrouwendag. In de aanloop daar naar toe las ik afgelopen zaterdag de volgende uitspraken van twee vrouwen in de Volkskrant:

‘Veel vrouwen kiezen voor een deeltijdbaan. Onverstandig,’ vindt de directeur van uitzendbureau Content. ‘Alimentatie eindigt na negen jaar.’

‘Vrouwen, wees ambitieuzer. Die witte jurk is niet voor eeuwig. Veel te veel vrouwen belanden in de bijstand na een echtscheiding.’ Tot die uitspraak komt Maria Henneman, communicatieadviseur. Ze gaat nog verder: ‘Er is de laatste tijd weer een zekere moedermaffia gaande. De gedachte van terug naar het moederschap vind ik niet passen in deze tijd.’

Bij Dudok Wonen veroveren steeds meer vrouwen een leidinggevende positie. Daar ben ik zeer blij mee. Maar wat vinden de vrouwen bij Dudok Wonen nu van dit soort uitspraken? Misschien gaat dat mij niets aan. Beide citaten zijn van vrouwen die bestuurslid zijn van Women-Inc. Deze organisatie organiseert op 8 maart een avond waar vrouwen niet alleen samen kunnen discussiëren maar ook feest kunnen vieren. Voor de vrouwen die hierover niet met mij maar wel met andere vrouwen willen discussiëren de volgende handreiking: ik betaal het toegangskaartje terug.

4 thoughts on “Vrouwen, wees ambitieuzer

  1. Af en toe hoop ik dat we deze discussie al voorbij zijn, maar niets blijkt (vooral maatschapplijk) minder waar.

    Het is wel aardig Leon, dat je ons het toegangskaartje terugbetaalt, maar de website meldt: Zet 8 maart vast in je agenda en kom in grote getalen, de toegang is vrij!

  2. Een witte jurk is niet voor eeuwig, maar wat is tegenwoordig nog wel voor eeuwig. Ook deeltijdwerken is niet voor altijd en men blijft hierdoor wel in het arbeidsproces.
    Liever een vrouw die bewuste keuzes maakt in het leven dan ongewenst thuis moeten zitten of verplicht moet werken.

  3. Moeders met deeltijdbanen zijn macha’s! Full-time werken en full-time de kinderen uitbesteden is namelijk vele malen relaxer! De zorg kost bijna niets meer en het is een oase van rust en duidelijkheid vergeleken met zowel werken en zorgen, zelfs al is alles goed geregeld en heb je de taken thuis goed verdeeld. Ik kies niet voor deeltijd werken omdat dat zo makkelijk is en ik geen carriere meer wil hebben. Ik doe dat omdat ik ook mijn verantwoordelijkheid neem voor mijn priveleven! Wel heb ik gezorgd voor een oppasnetwerk die ik regelmatig inschakel voor een avondje werk of uit. Waar het om gaat is dat er een betere werk-leven balans voor medewerkers zal moeten zijn. Uitgangspunt moet zijn dat werk en privéleven geen tegengestelde prioriteiten zijn, maar elkaar aanvullen. Een organisatiecultuur die een goede balans tussen werk en leven mogelijk maakt, heeft een positief effect op de diversiteit van het personeelsbestand. De vrouwen op leidinggevende posities in ons bedrijf zijn kinderloos en werken full-timex85x85toevallig?

    Citaat uit het glazen plafond: “Bedrijven waar werknemers gebruik kunnen maken van flexibele werktijden, verlofregelingen en kinderopvang zijn aantrekkelijker voor vrouwen. Beleid op papier is niet genoeg. Als werknemers weinig of geen gebruik maken van regelingen, ligt dat vaak aan de bedrijfscultuur. Men ziet werknemers met zorgtaken als lastig of minder gemotiveerd en/of vindt het aanpassen van de organisatie te ingewikkeld. Terwijl goede voorzieningen werknemers juist extra motiveren om voor dit bedrijf te (blijven) kiezen. Voor de doorstroom van vrouwen is het belangrijk dat ook hogere functies in deeltijd vervuld kunnen worden, bijvoorbeeld via 4 x 9 contracten, mogelijkheden voor thuiswerken en duobanen. Op http://www.mií-equal/deeltijddiagnose vindt u een test om te bepalen of en hoe in uw organisatie deeltijd in hogere functies mogelijk is.”

  4. Veertig jaar geleden was bij wet bepaald dat vrouwen ontslagen werden zodra zij in het huwelijk traden. Mijn moeder heeft dat aan de lijve ondervonden. Er is in deze veertig jaar veel veranderd. Meer dan de helft van het aantal hoger opgeleiden is nu vrouw. En de arbeidsparticipatie van vrouwen is met sprongen vooruitgegaan.
    Als mannen alleen gericht blijven op werk en niet gaan vaderen, voorspel ik dat over veertig jaar mannen enkel in de vorm van ingevroren zaadcellen terug te vinden zijn.

Reacties zijn gesloten.